Nieuws

Na anderhalf jaar Aardrijk in Bedrijf begint op het bedrijf van Klaas de Lange steeds duidelijker te worden wat een lagere stikstofgift in de praktijk betekent. Technisch kan er veel.

Maar minstens zo belangrijk is de vraag of de veranderingen na afloop van het project economisch vol te houden zijn. Klaas ging vanuit een al extensieve en biologische bedrijfsvoering binnen Aardrijk nog een flinke stap terug in de stikstofgift uit dierlijke mest. Het bedrijf streeft naar vijftig procent emissiereductie. Met de nieuwe melkveestal verwacht hij zelfs ruim onder die doelstelling uit te komen.

De vergoeding vanuit Aardrijk compenseert op dit moment de opbrengstderving voldoende. Maar juist daar zit voor Klaas een belangrijk vraagstuk voor de komende projectperiode.
“Als de subsidie stopt, denk ik dat wij economisch gedwongen worden weer terug te gaan. Het is dan het kind met het badwater weggooien.”

Anderhalf jaar experimenteren laat daarmee niet alleen zien wat landbouwkundig mogelijk is. Het maakt ook steeds concreter welke voorwaarden nodig zijn om een extensievere bedrijfsvoering blijvend te maken. Volgens Klaas kan een structurele vergoeding voor prestaties op het gebied van biodiversiteit, waterkwaliteit, natuur of weidevogels daar onderdeel van zijn. Niet als tijdelijke projectsubsidie, maar als inkomstenstroom tegenover prestaties die de samenleving van boeren vraagt.
De komende periode binnen Aardrijk wordt daarmee minstens zo interessant als de eerste anderhalf jaar: niet alleen hoe ver kan de stikstofgift omlaag?, maar vooral wat is nodig om die verandering na het project vast te houden?